TEME

Glifosat i GMO, argentinski slučaj i posljedice po zdravlje

Glifosat i GMO, argentinski slučaj i posljedice po zdravlje

Observatorij transnacionalnih kompanija (OET)

Glifosat je aktivni sastojak herbicida Roundup (robna marka Monsanto). Učinci na ljude uključuju iritacije kože i očiju, mučninu i vrtoglavicu, plućni edem, pad krvnog pritiska, alergijske reakcije, bolove u trbuhu, masivan gubitak gastrointestinalne tečnosti, povraćanje, gubitak svijesti, uništavanje crvenih krvnih zrnaca, abnormalne elektrokardiograme i oštećenje bubrega ili neuspjeh.

Glifosat je aktivni sastojak herbicida Roundup (robna marka Monsanto). Učinci na ljude uključuju iritacije kože i očiju, mučninu i vrtoglavicu, plućni edem, pad krvnog pritiska, alergijske reakcije, bolove u trbuhu, masivan gubitak gastrointestinalne tečnosti, povraćanje, gubitak svijesti, uništavanje crvenih krvnih zrnaca, abnormalne elektrokardiograme i oštećenje bubrega ili neuspjeh.

Dio I - Glifosat i GMO u svijetu

Šta je glifosat?

Glifosat je aktivni sastojak herbicida Roundup (robna marka Monsanto). To je totalni herbicid.

Radi se o herbicidu širokog spektra, neselektivnog i sistemskog djelovanja, vrlo efikasnog u ubijanju bilo koje vrste biljaka koja se uglavnom apsorbuje u zelene dijelove biljnih tkiva.

U slučaju širenja Roundup-a na biljku, apsorbuje hemikaliju do nivoa lišća, zbog čega zatim prelazi u kadulju, uzrokujući opću kontaminaciju organizma, što uzrokuje nekrozu biljnih tkiva, koja dovodi do smrti biljke.

Učinci na ljude uključuju iritacije kože i očiju, mučninu i vrtoglavicu, plućni edem, pad krvnog pritiska, alergijske reakcije, bolove u trbuhu, masivan gubitak gastrointestinalne tečnosti, povraćanje, gubitak svijesti, uništavanje crvenih krvnih zrnaca, abnormalne elektrokardiograme i oštećenje bubrega ili neuspjeh.

Poljoprivredne hemikalije koje Monsanto trenutno nudi su:

• Roundup Amonijum, sastavljen od 39,6% monoamonijeve soli i kokoamina, surfaktanta najnovije generacije, ima sastav glifosata 360 gr. X litra baš kao i Roundup Classic.

• Roundup FG ili Roundup Granulated Formulation, nova je prezentacija Roundup tečne formule. Visoko je koncentrovan i predstavljen je u granulama rastvorljivim u čistoj vodi i nanosi se u obliku spreja.

• Pregled cijelog II

• Roundup UltraMax, nova čvrsta formulacija na bazi monoamonijeve soli koja kroz "Transorb II" tehnologiju i novu kombinaciju aditiva

• Guardián, selektivni herbicid prije nicanja, specijalno razvijen za maksimaliziranje prinosa kukuruza i jedini sa specifičnim zaštitnikom za ukupnu sigurnost usjeva. Registrovan je za kontrolu jednogodišnjih trava i različitih

• Munja je dugotrajni, selektivni herbicid širokog spektra za rane post-emergentne primjene u Clearfield kukuruzu.

• Uprega je najefikasniji herbicid prije nicanja za suzbijanje jednogodišnjih trava i nekih širokolisnih korova u usjevima suncokreta.

• Hibridni proizvodi uključuju kukuruz, suncokret i sirak DEKLAB.

WHO, EPA i nezavisni naučnici

Agencija za zaštitu okoliša (EPA) reklasificirala je pesticide koji sadrže glifosat u klasu II, u kategoriju vrlo toksičnih.

Svjetska zdravstvena organizacija klasificirala je glifosat kao izuzetno toksičan (kategorija I).

Studije nezavisnih naučnika pokazale su da je glifosat pogrešno opisan kao "toksikološki benigni".

Sjevernoamerički tim neovisnih naučnika, Sjevernozapadna koalicija za alternative pesticidima (NCAP), proveo je pregled toksikologije glifosata i utvrdio neželjene učinke u svim standardnim kategorijama toksikoloških studija (subhronične, kronične, kancerogene, mutagene i reproduktivne).

Ispod možemo vidjeti istraživanje koje su 2001. godine proveli članovi Mreže za borbu protiv pesticida.

Monsantove tvrdnjeNezavisni nalazi istraživanja
Roundup ima mali potencijal za iritaciju očiju i kože, a također ne predstavlja rizik za ljudsko zdravlje.• Pregled je među najprijavljenijim pesticidima koji izazivaju incidente trovanja u nekoliko zemalja.
• Roundup izaziva spektar akutnih simptoma, uključujući ponavljajući ekcem, probleme s disanjem, povišenim krvnim pritiskom i alergijske reakcije.
Pregled ne izaziva nikakve negativne reproduktivne efekte.• U laboratorijskim testovima na zečevima, glifosat ima dugotrajne štetne učinke na kvalitetu i broj sperme.
Roundup nije mutageni kod sisara.• U laboratorijskim eksperimentima uočena su oštećenja DNK mišjih organa i tkiva.
Roundup je ekološki siguran.• U poljoprivrednom okruženju, glifosat je toksičan za korisne organizme u tlu i korisne grabežljive člankonošce i povećava podložnost bolestima usjeva.
• Upotreba glifosata u šumarstvu i poljoprivredi generira štetne indirektne efekte na ptice i male sisare oštećujući njihovu zalihu hrane i staništa.
• Sadržaj POEA u Roundupu ubojit je punoglavcima tri vrste kopnenih i drvoreznih krastača u Australiji. Australijska vlada zabranila je upotrebu ovih proizvoda u blizini voda.
• Subletalne doze glifosata iz nanosa oštećuju zajednice divljih biljaka i mogu utjecati na neke vrste do 20 metara od fumigatora.
• Upotreba glifosata na obradivim površinama uzrokuje akronekrozu ili regresivnu gangrenu na obodnim stablima.
• Glifosat pospješuje rast populacije vodenog puža koji je posredni domaćin jetrene fascioloze kod sisara.
• Razgradnja glifosata od strane mikroorganizama u vodi može potaknuti eutrofične efekte.
Pregled se brzo inaktivira u tlu i vodi.• Glifosat je vrlo postojan u tlu i sedimentima.
• Glifosat je inhibirao stvaranje čvorova koji fiksiraju azot u detelini tokom 120 dana nakon nanošenja.
• U zelenoj salati, mrkvi i ječmu pronađeni su ostaci glifosata kada su posađeni godinu dana nakon nanošenja glifosata.
• Gnojiva na bazi fosfata mogu inhibirati razgradnju glifosata u tlu.
Roundup je nepokretan i ne prosipa se na podovima.• Glifosat se lako može desorbovati iz čestica tla
u širokom spektru vrsta tla. Može biti znatno pokretljiv i prodire se dublje u tlo.
• Glifosat se može transportovati česticama tla u obliku sekundarnog zanošenja.
Pregled ne zagađuje vodu za piće kada je lokalne vlasti koriste na tvrdim površinama.• U Engleskoj je Welsh Water Company otkrila nivo glifosata iznad granice koju je utvrdila Europska unija svake godine od 1993. Inspekcija za pitku vodu preporučuje nadzor glifosata, posebno u područjima gdje ga lokalne vlasti koriste na tvrdim površinama.
Gotovo je nemoguće da se u korovima razvije otpornost na glifosat.• 1996. godine u Australiji je otkrivena krmna trava otporna na glifosat.
Premještanje gena s transgenih usjeva na konvencionalne vrste ili korov i horizontalni prijenos događaju se na kratkoj udaljenosti i njima se lako može upravljati.
• U onim usjevima koji su ispitivani, gustine polena su mnogo veće i njihovi obrasci raspršivanja razlikuju se od onih na velikim poljima u odnosu na one pronađene u oglednim lotovima. Raspršivanje polena vjetrom događa se na mnogo većim udaljenostima i u višim koncentracijama nego što se predviđa ekstrapolacijom iz eksperimentalnih usjeva.
Genetski transfer iz transgenih uljarica je neizbježan.
Spremni usjevi za smanjenje će smanjiti nivo upotrebe herbicida.
• Usjevi tolerantni na herbicide pojačat će se i povećati ovisnost o poljoprivrednoj upotrebi herbicida umjesto da dovedu do značajnog smanjenja. Za suzbijanje dobrovoljaca otpornih na glifosat i otpornih korova morat će se ponovno uvesti razni herbicidi.

(Izvor: Uticaji glifosata na zdravlje i životnu sredinu: Implikacije povećane upotrebe glifosata u sprezi sa genetski modifikovanim usjevima. Jul 2001. Izvještaj Davida Buffina i Topsy Jewella, članova Pesticide Action Network, UK. Tabela zasnovana na podacima iz: Monsanto Company, 1985, Toksikologija glifosata i herbicida Roundup-a, Monsanto Company, Odjel za medicinu i zdravlje okoliša, Missouri, SAD; Monsanto Company, web stranica: www.monsanto.com ., 18. januara 1998; Monsanto dodaci za oglašavanje u Farmers's Weekly, Pregled 91, 7. juna 1991. i Pregled 92, 5. juna 1992; Pesticide Outlook, decembar 1997, Royal Society of Chemistry, vol. 8, br. 6, str. 3-4.)

Istorijska pozadina - agent Orange

U Drugom svjetskom ratu strategija koju je američka vojska osmislila da porazi japansku vojsku bila je uništavanje usjeva pirinča korištenjem dovoljno snažnog herbicida.

U tom okviru izvedena su ispitivanja koja su rezultirala razvojem dva kombinirana herbicida: 2,4D i 2,4,5-T, poznatijim kao naranča.

Izvedeni proizvod nastao je iz drugog defolijanta; TCDD, dioksin.

Dioksini su neželjeni nusproizvodi mnogih proizvodnih procesa kao što su topljenje, izbjeljivanje klora pulpe ili, kao u ovom slučaju, proizvodnja nekih herbicida i pesticida.

Izloženost visokim koncentracijama dioksina može prouzrokovati lezije na koži, poput hlorovih akni i tamnih mrlja, kao i promjene funkcije jetre ako je vrijeme izlaganja kratko.

Međutim, ako se izlaganje produži, to može prouzročiti promjene u imunološkom sustavu, nervnom sustavu u razvoju, endokrinom sustavu i reproduktivnoj funkciji.

Svjetska zdravstvena organizacija preko svog Međunarodnog centra za istraživanje raka (IARC) izvršila je procjenu TCDD-a 1997. godine, klasificirajući ga kao "humani kancerogen".

Unutar osjetljivih podskupina fetus je posebno osjetljiv na izloženost dioksinu. Novorođenče, čiji su organi u fazi brzog razvoja, takođe može biti ranjivije na neke efekte.

Napokon, Agent Orange testiran je na pacifičkom atolu i zbog izuzetno visoke štetnosti nije korišten. Međutim, godinama kasnije korišten je u vijetnamskoj džungli za izlaganje otpora koji se tamo skrivao.

Početkom 1960-ih, Monsanto i šest drugih američkih kompanija (Dow Chemicals, Diamond Shamrock Corporation, Hercules Inc, Uniroyal Inc., TH Agricultural & Nutrition Company i Thomson Chemical Corporation) proizvodili su herbicide koji sadrže TCDD uprkos medicinskim istraživanjima WHO (World Health Organizacija), EPA (Američka agencija za zaštitu okoliša) i razne grupe neovisnih znanstvenika nesumnjivo utvrđuju njegov izuzetno visok stupanj toksičnosti, uzrokujući rak, urođene malformacije u fetusu i genetske modifikacije.

Sredinom sedamdesetih godina prošlog stoljeća počeo se stavljati u promet herbicid Roundup proizveden od strane Monsanta, koji sadrži velike količine glifosata, no nastavio bi postati najprodavaniji herbicid na svijetu.

Razlog za upotrebu tako snažnih herbicida s toliko sekundarnih učinaka na životnu sredinu i ljudsko zdravlje izravno je povezan s novom paradigmom poljoprivredne proizvodnje koja se odnosi na transgenu.

Kolumbija

Tone Roundup-a i Roundup-a Ultra distribuirane su u Kolumbiji tokom 24-godišnjeg rata protiv droga. Korištenje ovih herbicida kontinuirano je proizvodilo pritužbe na zdravstvene probleme seljaka u kolumbijskom selu. Te su žalbe vladini službenici u Washingtonu i Monsantu uglavnom ignorirali.

"Naši legalni usjevi, jedini naš egzistencija; kasava, banane, palme, šećerna trska i kukuruz, ispareni su. Naši izvori vode, potoci, rijeke, jezera, otrovani su, uništavajući našu ribu i druga živa bića. Danas glad je naš jedini svakodnevni hljeb. U ime amazonskih autohtonih naroda tražim da se fumigacija odmah zaustavi ", svjedoči jedan od pogođenih.

Gotovo 70.000 litara Roundupa prskano je u Kolumbiji 2001. godine, na osnovu proračuna na osnovu prskanja po hektaru. 2000. godine otprilike 145.750 litara prskalo se na 53.000 hektara, te brojke ne uključuju svo prskanje droga usjevima Roundup-om u Kolumbiji od 1978. godine.

Zelena revolucija

Zelena revolucija sastojala se od širokog uvođenja modernih visoko rodnih sorti počevši od 1950-ih.

Riječ je o procesnoj inovaciji, koja se sastoji od novog načina proizvodnje tehnološkom modernizacijom poljoprivrede, shvaćenog kao transformacija polja, zahvaljujući biljnoj genetici, proizvod njenog progresivnog ubacivanja u određeni kapitalistički razvojni model.

Ukratko, ovaj model karakterizira zasnivanje na velikoj proizvodnji, monokulturi, intenzivnoj upotrebi sirovina kao što su sintetička kemijska gnojiva, pesticidi, visok stupanj mehanizacije i velika ovisnost o tržištu.

Primaoci ove revolucije bile su nerazvijene zemlje u kojima se potencijalni prinos usjeva navodno maksimalno koristi pod uslovima kojima su podvrgnuti poljoprivrednici tih zemalja. Sa svoje strane, najviše koristi imaju multinacionalne poljoprivredne prerađivačke i proizvodne kompanije.

Glavni mit Zelene revolucije je da sjeme proizvedeno umnožava žetvu žitarica i stoga je ključ za ukidanje gladi u svijetu. Veći prinosi značili bi bolji prihod za siromašne poljoprivrednike, omogućavajući im izlazak iz siromaštva. Štaviše, više hrane značilo bi manje gladi na planeti.

Službeno, ciljevi Zelene revolucije bili su povećati proizvodnju tako da zemlje svijeta u razvoju rješavaju socijalne uzroke siromaštva, istovremeno smanjujući natalitet.

Neke od zemalja koje su najviše sudjelovale u ovom procesu bile su Kina i Indija.

Već 70-ih industrijalizacija poljoprivredne proizvodnje uvodi "tehnološke pakete", nastavljajući svoju mehanizaciju razvojem transgenih proizvoda.

Međutim, desetljeća u kojima se primjenjuje mehanizacija proizvodnje hrane i nekoliko godina uvođenje elemenata genetike za poboljšanje spomenute proizvodnje kako bi se zaustavila glad i nestašica hrane u svijetu sudarali su se sa stvarnošću koja negira otkupiteljski karakter tzv. nazvanu Revolucija, čineći je velikom zabludom bez ikakve podrške.

Transgeni usjevi

Prva transgena biljka stvorena je 1983. godine, a za samo 20 godina transgeni usjevi koje je promovirala mala grupa transnacionalnih grupa prešli su sa ništa na više od 67,7 miliona hektara 2003. godine, a da nisu poznate njihove posljedice na zdravlje i okoliš i bez minimalna upotreba principa predostrožnosti.

Deklarirani ciljevi stvaranja ovog biološkog dizajna bili su smanjenje upotrebe herbicida, povećanje produktivnosti, pokazujući to kao rješenje problema nedostatka hrane, pojednostavljenje proizvodnog procesa i veće prinose za proizvođače.

Smanjenje upotrebe herbicida

Gotovo svim transgenim usjevima manipulirano je kako bi se zamijenile široko korištene kemikalije, posebno insekticidi (Bacillus thuringiensis) i herbicidi (glifosat ili glufosinat, proizvedeni od istih kompanija koje prodaju sjeme).

Većina transgenih biljaka sadrži gen markera rezistencije na antibiotike.

Transgeni Bacillus thuringiensis (Bt) zamjenjuje insekticid, koji je prethodno prskan na biljke, drugim unutar iste biljke.

Otpor Bt mogao bi se pojaviti narednih godina, zapravo je već zabilježeno nekoliko slučajeva širom svijeta.

GM usjevi su uglavnom otporni na herbicide, a prodaju se kao dio "tehnološkog paketa" koji uključuje GM sjeme i herbicid na koji je otporno.

Trenutno su dva glavna proizvoda Monsantov "Roundup Ready" koji podnosi herbicid "Roundup" (glifosat) i AgrEvo "Liberty Link" koji tolerira herbicid "Liberty" (glufosinat).

Povećana produktivnost i rješenje za glad u svijetu

Industrijalizacija poljoprivredne proizvodnje započeta tokom 1970-ih u takozvanoj zelenoj revoluciji uključivanjem "tehnoloških paketa" nastavlja svoju mehanizaciju razvojem transgenike.

Tvrdnja da je mehanizacija proizvodnje hrane i na nekoliko godina uvođenje elemenata genetike za poboljšanje spomenute proizvodnje kako bi se okončala glad i nestašica hrane u svijetu tvrdnja je koja nema osnova i ogromna zabluda, kako navodi Indijanac naučnice, filozofkinje i spisateljice Vandane Shive, porast proizvodnje genetski modifikovane pšenice i kukuruza postignut je po cenu proizvodnje druge hrane koju obezbeđuju mala preduzeća (farme). "Više zrna dva ili tri specifična proizvoda stiglo je na nacionalno i međunarodno tržište, ali porodice farmera iz Trećeg svijeta imale su manje za jesti." (Shiva, 2003: 24)

Na prvom mjestu, u svijetu ne nedostaje hrane, ali ono što postoji je njihova centralizacija u određenim geografskim područjima i što je još gore koncentracija prema kupovnoj moći, to znači po društvenoj klasi.

Drugo, prednosti mehaničke transgene proizvodnje hrane koncentrirane su u maloj grupi multinacionalnih kompanija.

Sljedeće tabele i mape prikazuju tvrdnju:

Geografska područja uzgoja GM i siromaštvo

Zemlje koje uzgajaju GMO


Vlastita razrada

Industrijski razvijene zemlje koje obrađuju transgenu su 7 (Sjedinjene Države, Kanada, Australija, Španija, Njemačka, Rumunija i Bugarska) i 11 zemalja u razvoju (Argentina, Kina, Južna Afrika, Meksiko, Indonezija, Brazil, Indija, Urugvaj, Kolumbija, Honduras i filipini).

Procenat stanovništva pothranjenog po zemljama


Analizirajući zemlje s najvećom stopom pothranjenosti i suprotstavljajući ih onima koje uzgajaju transgene, možemo primijetiti da u nekoliko slučajeva zemlje koje proizvode transgenu hranu imaju visoku stopu pothranjenosti u svojoj populaciji. Ovo je relevantno uglavnom za neke latinoameričke i azijske zemlje poput Meksika, Kolumbije, Brazila, Indonezije, Kine i Indije, od kojih je većina sa velikom populacijom.

Zemlje sa najvećom količinom transgenih usjeva


Vlastita razrada

Distribucija 99% transgene proizvodnje u svijetu do 2003


Sjedinjene Države (63%), Argentina (21%), Kanada (6%), Kina (4%), Brazil (4%) i Južna Afrika (1%) predstavljaju 99% površine zasađene transgenima 2003. godine. Broj zemalja s transgenim usjevima povećao se sa 6 u 1996. na 18 u 2003.

Pojednostavljenje u proizvodnom procesu

• Obrada tla

Pojednostavljenje primjene jednog herbicida, a ne nekoliko, prava je lakoća za mnoge poljoprivrednike.

Druga potencijalna korist je "minimalna obrada tla", tehnike uzgoja koje smanjuju potrebu za oranjem ili čak potpuno uklanjanje.

Srednjoročno i dugoročno, poljoprivredna gazdinstva su mehanizovana, smanjujući tako zaposlenost u poljoprivredi. Rezultat je pomiješan. Najdinamičnija poljoprivredna gospodarstva postigla su „izvrsne“ ekonomske rezultate, dok su ona najzaostalija polako napredovala, odvajajući mnogo više dva kraja socijalne piramide polja.
Mehanizacija smanjuje zaposlenost po hektaru. Tamo gdje se intenzivno uvodi, bez nadničara koji imaju druge mogućnosti zaposlenja, javlja se ozbiljan socijalni problem

• Uticaj na životnu sredinu

Herbicidi zbog svoje sintetičke prirode, koncentracije, načina primjene i interakcije s okolinom mogu izazvati složene interakcije s okolinom, a mogu se pojaviti tolerancija, kontaminacija, uništavanje staništa i učinci na biološku raznolikost. Ovome se moraju dodati i uticaji na ljudsko zdravlje.

Problems Problemi sa zanošenjem, jer čak i subletalne doze glifosata koje vjetar nosi mogu oštetiti divlje cvijeće i biljke na udaljenostima većim od 20 metara od prskanog mjesta. U kopnenim aplikacijama, između 14 i 78% herbicida može pobjeći na prvobitno mjesto primjene, a simulacijski modeli ukazuju na efekte na osjetljive vrste na 100 metara od mjesta, pronalazeći ostatke istog na mjestima udaljenim više od 400 metara od mjesta kopna aplikacija. Granice su povećane u helikopterima ili avionima, u vrijednostima od 41 do 82% i dostižući tragove na 800 metara, kao najduža proučena udaljenost ... preporučena tampon zona treba biti između 76 i 1200 metara¨, (Pengue, Glyphosate and dominacija okolinom).

Veći prinosi za proizvođače

Sva transgena sjemena su patentirana. Do sada su poljoprivrednici mogli kupiti sjeme, čak i patentirano, a kasnije su ga mogli koristiti u vlastitim usjevima.

To se mijenja novim zakonima o patentima, sve su ove aktivnosti nezakonite; kupac plaća jednokratnu upotrebu germplazme.

Pravo na posjedovanje gena nova je pojava u svjetskoj historiji i njezini su učinci na poljoprivredu i život općenito još uvijek vrlo neizvjesni.

Ova vrsta genetskog neofeudalizma poljoprivrednike čini ovisnima o multinacionalnim kompanijama koje im prodaju sjeme i pesticide i kupuju njihovu proizvodnju po vrlo niskim cijenama, ne ostavljajući im nikakvu zaradu.

Novi fenomen "sjemenskih ugovora" propisuje koju marku pesticida poljoprivrednik mora koristiti, zarobljeno tržište koje multinacionalne poljoprivredne kompanije stvaraju godinama.

Sljedeći grafikon prikazuje kako je tržište transgenih biljaka raspodijeljeno među transnacionalcima u sektoru.

Glavni transnacionalni proizvođači transgenike


Monsanto ima 80% tržišta za transgene biljke, slijede Aventis sa 7%, Syngenta (ranije Novartis) s 5%, BASF s 5% i DuPont s 3%. Ove kompanije takođe proizvode 60% pesticida i 23% komercijalnog sjemena.

Oko 18% posto transgenih usjeva na svijetu su sorte Bt (Bacillus thuringiensis), uglavnom kukuruz (9,1 milion hektara, 13% ukupnog svijeta u 2003. godini), kojim se manipulira tako da proizvodi toksin od insekata (ukupno 12,2 miliona hektara), i 73% su transgene usjeve soje (41,4 miliona hektara, 61%), kukuruz, repica i pamuk dizajnirani da se odupru herbicidima kao što su glifosat ili glufosinat (67,7 miliona hektara). Ostatak ima obje karakteristike, otpornost na Bt i glifosat. (World Watch Institute).

O konzumaciji transgenike

Odbijanje potrošača i proizvođača i velikih prodavača hrane u Evropi smanjilo je potrošnju transgenih namirnica.

Američki izvoz soje i kukuruza u Europsku uniju naglo je opao. Uprava za hranu i lijekove američke agencije za hranu i lijekove (sa skraćenicom na engleskom), prilikom odobravanja transgenih namirnica koje kompanije proizvode, ne provodi nikakvo ispitivanje ili ispitivanje, već uzima podatke koje im daju iste kompanije. Ove studije su povjerljive.

FDA se "gotovo u potpunosti oslanja na dobrovoljno obavještavanje biotehnoloških kompanija", upozoravaju mađarski naučnici Arpad Pusztai i Susan Bardocz.

Izuzev studija koje su povjerljive i onih koje nemaju veze sa zdravljem ljudi, praktično ih nema.

Izvještaj objavljen u časopisu Nutritional Health, IF Pryme i R. Lembcke naglašava da su znanstvene studije o GMO-ima koje ne financira industrija pronašle probleme sa ozbiljnim implikacijama na zdravlje ljudi, dok one studije koje financira prehrambena industrija nikada ne pronalaze problem.

Teško da postoji više od dvadeset studija o transgenima koje imaju bilo kakav značaj za ljudsko zdravlje, od kojih je samo jedno provedeno na ljudima. Alarmantno je da se ta hrana slobodno komercijalizira na praktički nultoj naučnoj osnovi o njihovim mogućim posljedicama na zdravlje ljudi. zdravlje.

Ako uzmete podatke o transgenskoj hrani koja je nadišla povjerljivost i koja je objavljena javnosti, neće se primijetiti povoljni rezultati za transgenu hranu. 2005. engleske novine The Independent izvijestile su o postojanju tajnog izvještaja biotehnološke kompanije Monsanto u kojem se navodi da su pacovi trinaest tjedana hranili transgeni kukuruz koji je stvorila kompanija Mon 863, a koji je imao abnormalno visok broj bijelih ćelija i limfocita. krv, koja se povećava u slučajevima raka, trovanja ili infekcije; nizak broj retikulocita (što ukazuje na anemiju); gubitak težine u bubrezima (što ukazuje na probleme sa krvnim pritiskom); nekroza jetre; visoka razina šećera u krvi (moguće dijabetes); i drugi neželjeni simptomi.

Neki istraživači tvrde da postoji opasnost od prenošenja alergenih gena koji se mogu slučajno prenijeti na druge vrste i izazvati opasne reakcije kod alergičara. Poznat je slučaj brazilskog oraha. Njemu pripadajući alergeni gen prebačen je u transgenu sortu soje. Kada je tokom faze eksperimentiranja otkriveno prisustvo gena, odlučeno je da se ova varijanta soje ne stavlja na tržište.

Prehrambeni lanac može se promijeniti i prisustvom genetski modifikovanih organizama. Već je postojao slučaj kada se sorta kukuruza GM Starlink, namijenjena za proizvodnju krme, slučajno koristila u proizvodima za prehranu ljudi, iako se nije pokazalo da je kukuruz Starlink opasan za ljude.

Druga opasnost je otpornost na antibiotike. Geni koji pružaju rezistenciju na antibiotike uvode se u GMO kao "markeri" koji ukazuju na to da je došlo do prenosa gena. Međutim, postoji bojazan da će ti "marker geni" postati otporni na antibiotike. Međutim, posljednjih godina metoda je modificirana korištenjem markera gena koji ne predstavljaju rizik za zdravlje ili okoliš.

O soji

Iako se hrana na bazi soje promovira u zdravstvene i prehrambene svrhe, studije su pokazale da nagli prelazak na prehranu zasnovanu na soji šteti zdravlju. Hrana od soje, kako obrađena, tako i neprerađena, sadrži otrovne supstance čija koncentracija predstavlja značajan rizik za zdravlje ljudi i životinja.

Soja sadrži inhibitore tripsina koji blokiraju procese gušterače, uzrokuju povećanje veličine i težine gušterače, uzrokujući rak. U Sjedinjenim Državama, rak gušterače peta je najsmrtonosnija vrsta raka i njegova učestalost nastavlja rasti. Najveće koncentracije inhibitora tripsina nalaze se u sojinom obroku.

Soja takođe sadrži lektine koji ometaju imunološki sistem i crijevnu mikrobiološku ekologiju. Kada se ubrizgavaju u pacove, lektini sintetizovani iz soje bili su smrtonosni. Usmeno su spriječili rast štakora.

Soja takođe ima fitinsku kiselinu koja ometa apsorpciju minerala kao što su kalcijum, magnezijum, cink, bakar i gvožđe.

Najveći rizik koji predstavljaju dijeta zasnovana na soji posljedica je sadržaja estrogena, posebno u slučaju genetski modificirane soje. El impacto de esto quedó manifiesto al descubrirse que entre las mujeres nacidas de madres que habían consumido estrógenos sintéticos ocurrían el triple de abortos no provocados que entre las demás mujeres, así como una mayor incidencia de una extraña forma de cáncer vaginal”. (Shiva, 2003: 47)

Además, los varones nacidos de madres que consumieron esos estrógenos poseían niveles de infertilidad más grandes que los de otros varones.

Al estar muy difundido el empleo de soja en productos de alimentación, incluida la comida para bebés, una alta cantidad de niños, niñas, mujeres y hombres están consumiendo estrógenos. Los niños pequeños alimentados con fórmulas a base de soja están ingiriendo diariamente “dosis de estrógenos equivalentes a las de entre ocho y doce píldoras anticonceptivas”(Shiva, 2003: 47)

Los consumidores concientes e investigadores tienen una simple pregunta; si es que estos alimentos son tan seguros, ¿por qué se opone la industria a que vayan etiquetados para que los consumidores puedan identificarlos y decidir libremente consumirlos o no?

Regulaciones sobre transgénicos en los países de mayor concentración de estos cultivos

De acuerdo con los datos expuestos anteriormente de los cuales se obtienen que para el año 2003 en 99% de la producción transgénica estaba concentrada en solo seis países, a saber: Estados Unidos (63%), Argentina (21%), Canadá (6%), China (4%), Brasil (4%) y Sudáfrica (1%), a continuación observamos las legislaciones y normas de estos países en relación a los productos transgénicos y (en algunos casos) el glifosato.

Canadá

Este país emitió un documento de decisión (E92-02) que es la etapa final en el proceso de regulación del uso pre-cosecha de glifosato (Roundup) herbicida usado en trigo, cebada, porotos de soja, guisantes, lenteja, (canola) y lino.

El texto incluye instrucciones que aparecerían en la etiqueta de Roundup y tratan de impedir contaminación de agua, crear una zona de parachoques de 15 millas alrededor de áreas de no concentración, impedir la derivación o sobre-asperción en áreas de no concentración de habitats de vegetación y fauna. También se prohíbe la aplicación por avión.

Además Monsanto Canadá S.A., arregló desarrollar material educativo para los granjeros para informar las restricciones en la etiqueta.

  • Standares de Glifosato permitidos en Canadá – Standards para agua potable en Canadá y criterios de salud

En 1987 se estableció que la concentración máxima aceptable intermedio (IMAC) de glifosato sería de 0,28 mg/L mientras que la cantidad admitida insignificante diariamente para el mismo producto (NDI) sería de 0.03 mg/kg bw por día. Además se establecen:

• Líneas guía de calidad del agua para la protección de la vida acuática en Canada
• Líneas guía de agua fresca 65 µg/L
• Líneas guía de calidad del agua ara la protección del uso de agua en la agricultura en Canada
• Líneas guía de agua para ganado 280 µg/L

  • Accionar de Health Canadá

Health Canadá es el departamento del Gobierno Canadiense con responsabilidad en la salud pública.

Ha emitido varias disposiciones en lo referente al glifosato.

Por ejemplo, el 24 de octubre de 2002 emitió una regulación para alimentos y drogas (1198-Glifosato y Trimethylsulfopnium).También ha impuesto límites máximos de glifosato sobre residuos de diversos productos.

Estados Unidos de América

La EPA (Agencia de Protección del Medio Ambiente de Estados Unidos) es una agencia del gobierno federal de Estados Unidos encargada de proteger la salud humana y proteger el medio ambiente: aire, agua y suelo.

Cuando en 1974 el Congreso de ese país aprobó la ley sobre seguridad del agua potable se hizo necesario que la Agencia determine niveles seguros de químicos en el agua potable que puedan hacer o causar problemas de salud.

Estos niveles no obligatorios, que se basan en posibles riesgos de salud u exposición, son llamados Maximum Contaminant Level Goals (en español metas máximas de niveles contaminantes).

El MCLG que se fijó para el glifosato fue de 0,7 partes por millón (ppm) ya que la EPA cree que este nivel de protección no podría causar ningún problema se salud potencial descrito.

Posteriormente la EPA fijó un Standard obligatorio denominado nivel de contaminación máximo (MLC), fijados en la forma más cercana posible a los MCLG, considerando la capacidad de los sistemas públicos de agua para detectar y remover contaminantes utilizando convenientes tecnologías de tratamiento.

El MCL también fue fijado en 0,7 ppm pues se consideró que con los recursos y tecnología actuales es el nivel mínimo en que los sistemas de agua pueden razonablemente ser requeridos para remover el contaminante en el caso en que aparezca en el agua potable.

Todos los proveedores públicos de agua potable tienen la obligación de respetar estas regulaciones públicas.

Según la EPA ordenó que el glifosato se use solamente áreas donde no hay cultivos o árboles, no en zona de cultivos, árboles, u otras plantas cultivadas para la venta u otros usos comerciales.

También se establecieron tolerancias para residuos de glifosato sobre varios alimentos como órganos de animales. En el caso del riñón se estipula un máximo de 4,0 ppm; para el hígado, 0,5 ppm; para carne de aves a 0,1 ppm; huevos a 0,05 ppm y productos de carne de aves a 1,0 ppm.

Otras organizaciones estatales de Estados Unidos también han regulado la presencia de glifosato. Por ejemplo el Forest Service Pacific Northwest Region declaró que la máxima tasa de aplicación designada para el glifosato debe ser de 8 lbs. a.i/acre. No estipula usar glifosato en las tasas máximas de aplicación designadas. Por su parte Een los parques nacionales, las tasas de aplicación varían de 0,3 a 0,4 lbs a.i./acre.

Brasil

Desde 1998 los organismos genéticamente alterados fueron prohibidos gracias a una demanda presentada por grupos de consumidores. Por tanto se restringió el uso del glifosato. Desde entonces Monsanto impulsa campañas para su legalización. Y ha tenido cierto éxito lamentablemente.

En marzo del 2004, se regulan todos los alimentos que contengan menos del 1% de material transgénico los cuales deben estar etiquetados, excepto la soja GM. No se aclaró si la ley se aplica a productos importados.

Meses después, el 10 de junio, se aprobó una legislación sobre bioseguridad que promueve el uso de la biotecnología en la agricultura.

Al año siguiente, el 1 de diciembre de 2005 se tomó una medida provisoria que permite sembrar y comercializar soja GM hasta el 31 de enero del 2006. Fue la tercera medida provisoria en este sentido.

Argentina

  • Productos Fitosanitarios

Legisladores han presentado un proyecto de modificación de varios artículos de la ley 11.273 de fitosanitarios, que aún está en comisión. La iniciativa intenta reparar vacíos que deja esa legislación y la brecha existente entre sus imposiciones y la aplicación práctica.

  • Transgénicos

En los últimos tres años, en el Congreso de la Nación, se han ingresado dos proyectos de Ley sobre Transgénicos. Uno del diputado Hector Polino sobre Rotulado de Productos Transgénicos, dónde propicia la modificación de la Ley 22.802 de Lealtad Comercial en su Art. 1, agrega el inc. e), que se deberá indicar en los alimentos si contienen transgénicos (cuando se hayan utilizado organismos genéticamente modificados en la producción o fabricación); y el otro proyecto de Ley sobre Biotecnología y Bioseguridad Agropecuaria, encabezado por el diputado Alberto N. Briozzo y un grupo de diputados nacionales.

Aquí en éste proyecto no contempla el etiquetado y rotulado de los alimentos derivados de OMGs, e integra en una Ley Nacional, toda las Resoluciones administrativas al respecto que actualmente tienen vigencia y cuya mayor fuente de emisión son la SAGPyA, y el SENASA.

En los últimos años se dictaron diversas normas subnacionales de nivel provincial y municipal, que imponen la obligación de identificar a los “alimentos genéticamente modificados o transgénicos” que se comercialicen dentro de sus jurisdicciones, sea a través de leyendas en el rótulo o bien mediante la exhibición de listas positivas de esos productos en los puntos de venta al público.

Muy recientemente, la Cámara de Diputados de la Provincia de Buenos Aires ha dado media sanción a una iniciativa con similar objetivo; y se tiene conocimiento de la existencia de varios proyectos en los órganos legislativos de distintas provincias y municipios.

Todas estas normas y proyectos tienen en común la invocación del derecho a la información del consumidor, hoy de raigambre constitucional, y regulado en la ley de Defensa del Consumidor y su normativa complementaria.

Sudáfrica

Posee una Ley sobre Alimentos, Cosméticos y Desinfectantes. Allí se regulan los alimentos genéticamente modificados.

China

El Decreto No. 10 del Ministerio de Agricultura estipula que los alimentos Genéticamente Modificados requieren etiquetado.

II Parte – Utilización de glifosato en Argentina y localización de los daños provocados a la Salud Humana


Reseña sobre la Argentina agrícola

Argentina fue en el siglo XX un proveedor importante de carnes y cereales a la economía mundial. Esas mismas exportaciones -carne vacuna, trigo, maíz, girasol, etc.- también eran alimentos básicos de consumo popular masivo en el orden económico interno. La producción era fundamentalmente pampeana, mientras que en las regiones extrapampeanas se producían azúcar, algodón, yerba mate, (cultivos industriales orientados fundamentalmente hacia el mercado interno) o frutales y vino que empezaban a exportarse.

De esta forma Argentina mostraba soberanía alimentaria al obtener la casi totalidad de los alimentos que consumía su población desde su mismo territorio, excepto algunos productos tropicales como el café, los palmitos o las bananas. La producción era llevada a cabo en buena parte por productores medianos y pequeños, que constituían (si se los compara en términos comparativos con otros países latinoamericanos) una parte importante del conjunto de los productores agropecuarios.

En la década del ’70 el país entra en la “revolución verde” al introducirse nuevas variedades de cereales y oleaginosas en el campo pampeano, y los cultivos "de segunda" en combinación con el trigo, además tomar los nuevos paquetes tecnológicos. Se iniciaba la expansión de la producción sojera que junto a la entrada del "germoplasma mexicano" en el trigo, permitió el desarrollo del doble cultivo trigo-soja, muy difundido en la región pampeana, sustituyendo al maíz y al sorgo.

Introducción de la Soja RR

La producción sojera no dejó de aumentar año tras año. De tal forma que a mediados de la década de los años `90, 1996 más precisamente, comienza la implantación de la semilla transgénica de la soja RR que se combina con la denominada "siembra directa" (método de siembra en el que las semillas se plantan directamente en la tierra, sin ararla antes) y la utilización del glifosato, un agroquímico exclusivo aplicable a aquella implantación y que es utilizado en cantidades cada vez mayores.

La combinación trigo-soja-maíz (éste último también transgénico), es uno de los más dinámicos del agro argentino.

A mediados de la década también aumentó la producción de otros cultivos como el arroz, la papa, etc.

Otros cultivos transgénicos

Entre 1996 y el año 2006 realizaron cerca de 900 pruebas de campo en distintos cultivos y características, aprobándose para comercialización nueve eventos adicionales en maíz y algodón (tolerancia a herbicidas y resistencia a insectos).

En julio de 2004 se autorizó la siembra del maíz transgénico Roundup Ready (RR) producido por la compañía Monsanto. Que el maíz RR sería lo que daría al productor una herramienta para mejorar fue la excusa que planteó Miguel Campos, secretario de Agricultura de entonces, para aprobar la entrada de este maíz.

Cereales como el trigo y el maíz u oleaginosas como la soja y el girasol se convirtieron en los complejos exportadores por excelencia.

La expansión de la frontera agraria

La producción sojera incorporó nuevas superficies, expandiéndose a lo largo y a lo ancho del país a costa de tradicionales producciones agrícolo-ganaderas. De esta forma Santa Fe, Córdoba y Buenos Aires ocupan los primeros lugares en el nuevo mapa de la soja.

Sin embargo, y como novedad, Santiago del Estero se posicionó en el mapa nacional de los cultivos transgénicos, entre ellos la soja. Por ejemplo luego del Censo 2002 registró 315.000 hectáreas de oleaginosas cuando en 1996 apenas poseía 94.500. Por su parte en Catamarca se producen dos cosechas de soja por año, con el peligro de que la modalidad se extienda a toda la región del Noroeste bajo riego.

Sin embargo es notoria la preocupación originada por la expansión de estas nuevas tecnologías. Uno de los mayores riesgos radica en la eliminación de la diversidad productiva al producirse el monopolio de la soja. Así, productos básicos de la dieta argentina, como arvejas, lentejas, porotos, maíz amarillo o variedades de la papa y el boniato han comenzado a escasear junto a las industrias que las procesaban. Los productores de miel también fueron afectados por la contaminación de los transgénicos debido a la pérdida de diversidad de flora y la muerte de abejas intoxicadas con herbicidas.

Además, hay otros problemas. Aunque la siembra directa redujo el ritmo de erosión, han aparecido nuevas pestes, y el nivel de nitrógeno y fosfatos del suelo disminuyó de manera notoria. También surgieron hierbas resistentes al Round Up. Entre otras se encuentran la Commelia erecta, la Convulvulus arvensis, la Ipomoea purpurea, la Iresine difusa, la Hybanthus parviflorus, la Parietaria debilis, la Viola arvensis, la Petunia axillaris, la Verbena sp, la Hybanthu sparviflorus, la Tragopogon sp, la Senecio pampeanus, la Sonchu soleraceus, la Sonchu sasper y la Taraxa cumofficinale.

Esto hizo necesario el uso de productos más tóxicos aún, algunos de ellos prohibidos en otros países como el 2,4 D, el 2,4DB, la Atrazina, el Paraquat, el metsulfuron-metil y el Imazetapyr.

Para combatir el “complejo de insectos” que invade las plantaciones de soja (Nezara viridula, Piezodorus guildinii, Edessa meditabunda, Dichelops furcatus), se recomendó a los productores utilizar endosulfato junto con cipermetrina, cuya mezcla es extremadamente tóxica para las abejas y los peces, y muy tóxica para las aves por lo tanto los riesgos de contaminación persisten.

Por otro lado la conversión de tierras para plantaciones de soja RR provocó deforestación en el país. Según Javier Corcuera, director de la Fundación Vida Silvestre de Argentina, se perdieron 130.000 hectáreas de bosques con el consabido peligro del aumento de inundaciones y la menor cantidad de recursos naturales para la población.

También es muy grave la problemática ligada a la posesión de la tierra. De esta forma, campesinos se ven enfrentados a grandes terratenientes vinculados a empresas semilleras y respaldados por fuerzas policiales y parapoliciales que pretenden sacarlos de sus tierras para plantar soja aunque han estado allí durante generaciones.

Finalmente están las gravísimas problemáticas ocasionadas a la salud de la población. Diversos estudios revelaron intoxicaciones y otros malestares en comunidades de agricultores debido a la fumigación con pesticidas sobre campos vecinos cultivados con soja Roundup Ready. Su producción vegetal y animal, de la que dependen para vivir, ha sido completamente destruida.

Los cultivos transgenicos y el glifosato

Los cultivos transgénicos en Argentina han sido impulsados principalmente en el área de mayor potencial productivo y económico: la región pampeana.

En el corto lapso de cinco años las sojas RG (resistentes al herbicida glifosato) fueron por la casi totalidad de los agricultores, adquiriendo el paquete semilla + herbicida.

La soja es el principal cultivo responsable del crecimiento de la utilización de agroquímicos en Argentina.


La soja demanda alrededor del 46 % del total de pesticidas utilizados por los agricultores, seguida por el maíz con el 10 %, el girasol con otro 10 % y el algodón con alrededor del 7 %.

De todos los herbicidas disponibles en el mercado el glifosato, el 2,4 D y la atrazina son los productos más comercializados.

El glifosato representa el 37 % del total de herbicidas utilizados en la producción agrícola argentina, su importancia en el actual modo de producción agraria es tal que lo han llevado a ser un insumo estratégico en la producción, llegando al mismo nivel de dependencia para la actividad que el gasoil.

En el área central de la región pampeana, el consumo del producto es donde mas ha crecido.

Uso de glifosato desde 1991 hasta 2007 en Argentina


De los gráficos anteriores podemos observar el acelerado y gran aumento en el consumo de glifosato en nuestro país pasando de 1 millón de litros en 1991 a 200 millones de litros en 2007.El consumo de este herbicida se da en relación al paquete tecnológico que conforma juntamente con las variedades de cultivos transgénicos, la propiedad intelectual de muchas variedades de semillas es propiedad de Monsanto, quien fabrica el herbicida Roundup el cual contiene como ingrediente activo el glifosato.

Mapeo de localidades afectadas por el accionar de Monsanto y Cargill en la Argentina

Introducción

Se han tomado las localidades afectadas en la Argentina por la actividad de estas dos transnacionales por tener estas una marcada importancia en el sector económico agrario.

Los indicadores utilizados pertenecen a las dimensiones Ambiental, Laboral, Económica y de Conflictividad Social. A través de los resultados se determinaron las localidades afectadas, y en que medida, por las actividades agrarias (o en relación a ellas) llevadas adelante por estas empresas, la información ha sido obtenida a través de fuentes secundarias.

Es necesario señalar que el mayor numero de violaciones efectuadas por estas empresas se enmarca principalmente dentro de daños a la salud a través del uso del glifosato, en el caso de Monsanto, y daños a la salud en relación a depósitos y salud laboral en el caso de Cargill.

  • Provincia de Buenos Aires

Se han verificado casos de cáncer y malformaciones en Lobería, Saladillo. Se conoce que allí los aviones fumigadores vacían sus tanques sobre lagunas y arroyos cercanos a estas ciudades, provocando una gran mortandad de peces, así como la aparición de un gran número de los mismos con malformaciones y enfermedades que imposibilitan su consumo. Ante esta situación los vecinos de Saladillo realizaron una marcha contra el cáncer en abril de 2007 y en Chacabuco surgió una asociación vecinal para investigar las razones por las que han aumentado los casos de cáncer, leucemia y malformaciones en el pueblo.

  • Provincia de Córdoba

Existen numerosas denuncias por contaminación en varios poblados de la provincia. En los suelos del barrio de Ituzaingó se han encontrado Malatión, Clopirifós, Alfa-Endosulfán, Cis_Cloedano, isómero de DDT, Beta Endosulfán y HCB, utilizados para fumigación en campos de soja.

Mientras que en los tanques de agua de los domicilios se detectó la presencia de diversos agroquímicos (Endosulfán y Heptacloro) y metales pesados (plomo, cloro, arsénico). Se registraron enfermedades como cáncer, lupus, púrpuras, anemia hemolítica, alergias respiratorias y de piel, artritis reumatoide, enfermedades neurológicas y endocrina, malformaciones.
Otras localidades afectadas son Pueblo Italiano, Río Cevallos, Saldán, Alto Alberdi, Jesús María o Colonia Caroya o San Francisco donde también se realizan pulverizaciones en campos aledaños a las viviendas o se arrojan envases de agrotóxicos en caminos y canales.

Hubo casos en los que se atribuye a estos residuos la mortandad de peces o la muerte de fauna silvestre o animales que pastorean en el campo.

  • Provincia de Santa Fe

Se han registrado denuncias por el fuerte incremento de casos de cáncer, malformaciones, alergias de todo tipo, así como enfermedades autoinmunes y “raras”, que afectan a los pobladores –especialmente niños y mujeres- sometidos a los efectos de las fumigaciones realizadas en masa en las cercanías o directamente sobre los poblados en localidades como Rosario, San Lorenzo, San Cristóbal, Mal Abrigo o la ciudad de Santa Fe.

En el caso de San Cristóbal el mismo intendente denunció la ola de nacimientos con malformaciones en el pueblo. En Mal Abrigo se constataron 12 casos de nacimientos con malformaciones.

En Piamonte, los vecinos mencionan que cuando los cultivos de soja son pulverizados, los agroquímicos se esparcen sobre las viviendas aledañas a los campos de soja que cercan el pueblo.

Un informe llevado adelante por el Centro de Investigaciones en Biodiversidad y Ambiente (Ecosur), el Hospital Italiano Garibaldi de Rosario, la Universidad Nacional de Rosario, el INTA, el Colegio de Ingenieros Agrónomos y la Federación Agraria Argentina, comprobó la fuerte correlación entre los casos de cáncer, leucemia, lupus y otras graves afecciones, halladas en seis pequeños pueblos del área Sur y central sojera de Santa Fe, con la localización de las máquinas de fumigación, depósitos de agrotóxicos, ‘silos’ de bidones de plaguicidas, transformadores eléctricos con PCB, y lugares de frecuentes fumigaciones aéreas y ‘chorreado’ de los tanques de los aviones aspersores. Por ejemplo en Las Petacas existen cinco acopios de cereales dentro del área urbana, del lado norte. A raíz de que en la mayor parte del año predomina el viento norte el polvillo del cereal convive con los pobladores.

Los vecinos de Alcorta denunciaron que se fumiga con Round-Up terrenos enteros emplazados en barrios populares donde además hay una planta de silos donde el polvillo en épocas de carga y descarga de granos torna irrespirable el aire a varias cuadras alrededor del mismo.

  • Provincia de Entre Ríos

Se han registrado casos de cáncer, malformaciones y/o alergias vinculadas a las fumigaciones realizadas cerca de los poblados.

En febrero de 2004 quince personas resultaron intoxicadas en el departamento Gualeguaychú, por causa de un agrotóxico. Los síntomas registrados fueron dolor de cabeza, vómitos y mareos al otro día de producida una fumigación.

En la zona rural del departamento Paraná, se observó la presencia del aumento de la mortalidad perinatal y la alta incidencia de embarazos anembrionado correlacionados con el incremento en la superficie sembrada con soja y el consecuente uso de agroquímicos.

Entre el 2004 y el 2007 murieron 3 primos de 2, 7 y 8 años de meningitis y de leucemia que vivían prácticamente aislados cerca del arroyo Las Masitas, paraje rural al sur de Rosario del Tala, en el centro de la provincia. Otra prima de 18 meses también fue internada por un cuadro grave pero logró sobrevivir. Mariángeles Rodríguez, una de las madres, pidió que se investiguen las causas de la muerte, sospecha de la calidad del agua y del uso de agroquímicos en la zona.

  • Provincia de Misiones

Existen denuncias sobre fumigaciones y pulverizaciones en los campos aledaños a algunas localidades de la provincia.

Los reclamos no se hicieron esperar. A principios de 2004, en la localidad de San Ignacio organizaciones campesinas y vecinales cortaron la ruta N° 1 durante cuatro días, denunciando las pulverizaciones con agrotóxicos en los cultivos de soja cercanos a las poblaciones.

  • Provincia de Formosa

Se han registrado casos de contaminación en varias localidades. El más notorio sucedió en febrero de 2003 cuando al menos 23 familias de pequeños productores de la localidad de Colonia Loma Senés, departamento Pirané, al oeste de la provincia, vieron su salud afectada, y sus cultivos y hacienda destruidos total o parcialmente por culpa de las habituales fumigaciones realizadas desde máquinas “mosquito”, con glifosato y 2,4 D, en los campos rentados por una empresa sojera (Proyecto Agrícola Formoseño PAF), linderos a las chacras familiares.

No es el único caso en la provincia. En la localidad de Belgrano, también se suceden los vuelos de avioneta que fumigaban con agrotóxicos los campos de soja contiguos a las parcelas de los campesinos más humildes. Ante esta situación agricultores del MOCAFOR (Movimiento Campesino de Formosa) se movilizaron para impedir estos vuelos.

Además, en la zona del Colorado se han denunciado mortandad de peces y aves como consecuencias de las fumigaciones en cultivos de soja.

Áreas de afectación

Las localidades afectadas han mostrado en la investigación que realizamos la existencia de un patrón espacial coincidente entre cultivos transgénicos, la utilización de glifosato y el elevado índice de patologías atribuibles a la acción de herbicidas, más específicamente el glifosato, a la salud humana.

La mayor concentración de localidades afectadas se encuentra en el centro de la Región Pampeana conformada por el norte de Buenos Aires hasta el centro de la provincia de Córdoba, pasando por el sur de Santa Fe.

Esta área de mayor afectación es coincidente con las áreas de mayor cultivo de soja, maíz y trigo, a su vez es también, el área donde más ha crecido la utilización de glifosato, es allí donde se encuentran la mayor cantidad de casos de daños a la salud y al ambiente que hemos relevado.

Conclusión

A pesar que en la Argentina no existen informes oficiales sobre la relación entre la utilización de herbicidas y daños a la salud y al ambiente, creemos que por numerosos informes consultados, por la evidencia directa que existe en las localidades previamente mencionadas sobre gravísimas enfermedades que afectan a los pobladores y por el resultado que obtuvimos del contraste entre áreas de mayor cultivo de transgenicos, áreas de utilización de glifosato y áreas de mayores índices de cáncer, deformaciones, abortos espontáneos, alergias y demás gravísimas patologías, que se han encontrado, que son indicadores suficientes para plantear la problemática entre glifosato y daños a la salud y al ambiente.

En la actualidad en la Argentina no existen controles ni regulaciones sobre el uso de herbicidas y donde siquiera los ¨organismos especializados (INTA, SAGPyA) y a referentes calificados en el tema, indican que aún no hay trabajos publicados; ¨comienzan a desarrollarse algunas líneas de investigación, sin resultados aún¨, (Pengue, El Glifosato y la dominación del ambiente).

La experiencia en la utilización de estas sustancias en otras partes del mundo (como hemos mencionado anteriormente) Vietnam y Colombia, mostraron gravísimas consecuencias ambientales a la salud humana. Si esto ha sucedido en ocasiones anteriores utilizando las mismas sustancias como el glifosato, ¿que es lo que hace pensar (o no ver) que no esta ocurriendo lo mismo en los campos de la Argentina en la actualidad y desde hace casi 15 años?, mas aun si tenemos en cuenta que se paso a rociar la tierra con 1.000.000 de litros de glifosato en 1991 a 200.000.000 en el 2007.

Este es un documento de investigacion relizado por el Observatorio de las Empresas Transnacionales (OET) de FOCO – Foro Ciudadano de Participación por la Justicia y los Derechos Humanos, sobre el sector agrario; ¨Glisofato y Transgénicos en el mundo, el caso argentino y las consecuencias sobre la salud¨, una gravísima problemática de la cual no hay difundida mucha información.

Bibliografía

Primera revolución verde
http://www.virtual.unal.edu.co/cursos/economicas/2008551/lecciones/cap3-3-3.htm

Impactos de la Revolución verde
http://www.ecocomunidad.org.uy/coeduca/artic/impactos_verde1.htm

Transgénicos, cancer y otros males
http://www.freshplaza.es/news_detail.asp?id=9535

Molinero, Fernando. “Los espacios rurales. Agricultura y sociedad en el mundo”. Ariel Geografía. Barcelona, 1990.

Shiva, Vandana. “Cosecha robada. El secuestro del suministro mundial de alimentos”. Paidós, Barcelona, 2003.

Freue, Julián. “Dioxinas, cáncer y otros riesgos para la salud”. CANCERTEAM.
http://www.cancerteam.com.ar/freue_01.html

Kaczewer, Jorge. Toxicología del Glifosato: Riesgos para la salud humana. ECOPORTAL.
https://www.ecoportal.net/Contenido/Temas_Especiales/Salud/Toxicologia_del_Glifosato_
Riesgos_para_la_salud_humana

Organización Mundial de la Salud. “Las dioxinas y sus efectos en la salud humana”.
http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs225/es/index.html

Organización de las Naciones Unidas para la Agricultura y la Alimentación. “Ponderar el razonamiento sobre los OGM: argumentos en contra”.
http://www.fao.org/spanish/newsroom/focus/2003/gmo8.htm

Mascheroni, Ricardo Luis. “No creo en la contaminación…pero que la hay, la hay”. PERIPECIAS.
http://www.peripecias.com/ambiente/223MascheroniGlifosatoContaminacion.html

ECOPORTAL. “Malformaciones en Misiones por uso de Agrotóxicos”
https://www.ecoportal.net/Contenido/Temas_Especiales/Salud/Malformaciones_en_Misiones_por_
uso_de_Agrotoxicos

Piedad Córdoba, ¨Fumigaciones, medio ambiente y el no santo Monsanto¨, 2007.

Walter A. Pengue. ¨El Glifosato y la dominación del ambiente¨.

World Watch Institute, ¨Los transgénicos en el mundo; El qué, quién, cuánto, cuándo, dónde y por qué de los transgénicos¨, España.

C. Ruiz Marreo, ¨Son seguros los transgénicos¨, 2008.
http://alainet.org/active/26178
http://www.intagro.com/mapas/arg_maiz.asp

Raoul Marc Jennar, ¨Monsanto, el agente naranja y las guerras estadounidenses¨.

Teubal Miguel. “Soja transgénica y crisis del modelo agroalimentario argentino”. Revista
Realidad Económica Nª 196, Bs. As. 2003.

URUGUAY – INDYMEDIA. “Argentina autoriza maiz transgénico”
http://uruguay.indymedia.org/news/2004/07/26992.php

Joensen, Lilian y Ho, Mae-Wan. “La paradoja de los transgénicos en Argentina”. Revista del Sur.
http://www.redtercermundo.org.uy/revista_del_sur/texto_completo.php?id=2362

Jeremy Bigwood , ¨ Toxic Drift: Monsanto and the Drug War in Colombia¨, 2001.

Diego Suarez, ¨Transgénicos, la situacion Argentina¨, 2000.
http://www.estrucplan.com.ar/articulos/verarticulo.asp?idarticulo=483

Elena Schiavone, Pablo Morón, Martín Lema, ¨Normas locales sobre identificación de “alimentos transgénicos” y el “derecho a la información del consumidor", 2006.

FOCO, ¨Informe de Investigación sobre las operaciones de Monsanto en Argentina¨, 2008.
http://www.inpade.org.ar/oet-documentacion%20y%20base%20de%20datos/oet-reportes/Reporte.05.%20Monsanto.pdf

FOCO, ¨Informe de Investigación sobre las operaciones de Cargill en Argentina¨, 2008.
http://www.inpade.org.ar/oet-documentacion%20y%20base%20de%20datos/oet-reportes/reporte.06.%20cargill.pdf


Video: MOĆNI ČISTAČI TIJELA PROTIV RAKA DEBELOG CRIJEVA! Dr Mihajlović (Maj 2021).